Address

311 Seri 6, Suanluang, Bangkok, Thailand 10250

Contact

Follow

©2018 by Chamni's eye creative production.

Archive

Please reload

Tags

Please reload

ภาพถ่ายที่เปิดกว้างให้จินตนาการ

มารู้จัก นัสริน สมชาติ ช่างภาพ #สายชิล ที่ชอบให้ภาพสร้างจินตนาการให้คนดู

 

Chamni’s eye:  เป็นช่างภาพที่อยู่ในวงการมา 10 ปีแล้ว นัสรินชอบถ่ายภาพแนวไหน

 

นัสริน: ภาพคนหรือภาพ portrait  ชอบให้ภาพมีอารมณ์และเรื่องราว ซึ่งเรื่องราวในภาพถ่ายไม่ใช่การเล่าเรื่องที่มีความต่อเนื่องแบบภาพยนตร์  ในภาพถ่ายเป็นการพูดถึงจุดเวลาจุดเดียว เป็นการเล่าเรื่องที่ไม่มีจุดเริ่มต้น หรือจุดสิ้นสุด เหตุการณ์ก่อนหน้าและหลังจากนั้นเป็นการตีความของคนดูภาพเองล้วนๆ โดยคนที่ดูภาพเองจะสร้างเรื่องราวต่อไปเองตามการรับรู้ จินตนาการของแต่ละคน

 

แล้วก็ อย่างเด็กเนี่ยก็เป็น Subject ที่เราชอบถ่าย เพราะเค้าจะมี moment ที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ บางทีก็กระโดดเข้าหากล้อง บางทีก็วิ่งหนีไม่ยอมให้ถ่ายเลย ซึ่งเราก็ต้องตามสถานการณ์ให้ทัน

 

 

 

 

Chamni’s eye: งานอะไรที่ประทับใจที่สุด

นัสริน: คิดว่าเป็นงานถ่ายเด็กๆของหมู่บ้านเด็กโสสะ (มูลนิธิเด็กโสสะแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์)ซึ่งในประเทศไทยมีทั้งหมด 5 หมู่บ้านกระจายอยู่ตามภาคต่างๆ ซึ่งเราต้องไปเก็บภาพเด็กๆในหมู่บ้าน ภาพชีวิตความเป็นอยู่ ภาพกิจกรรมต่างๆในชีวิตประจำวันของพวกเขา ซึ่งนอกจากภาพจะต้องเล่าถึงชีวิตเด็กๆแล้ว ยังต้องสื่อให้เห็นความเป็นครอบครัว และการอยู่ร่วมกับพี่น้อง เพราะนี่คือหมู่บ้านเด็กที่เลี้ยงเด็กเป็นครอบครัวจริงๆ ในแต่ละบ้านจะมีคุณแม่โสสะที่คอยดูแลเด็กๆอายุตั้งแต่เด็กเล็กจนถึงวัยรุ่น 8-10คน พี่ช่วยดูแลน้อง ทุกคนมีหน้าที่ของตัวเองในบ้าน

 

ที่ประทับใจเพราะมันเป็นงานที่เปิดโลกของเรา เราไม่เคยรู้เลยนะว่ามีองค์กรที่ดูแลเด็กเป็นรูปแบบครอบครัวแบบนี้ และเราก็ได้เห็นว่าครอบครัวซึ่งเป็นหน่วยย่อยของสังคมที่เล็กที่สุดมีส่วนปูทางให้เด็กที่ครั้งนึงขาดโอกาสได้โตขึ้นมาอย่างอบอุ่นและเรียนรู้ที่จะอยู่กับสังคมที่ใหญ่ขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพขนาดไหน

 

เวลาไปทำงานที่หมู่บ้านต่างๆ ก็จะมีเจ้าหน้าที่ของมูลนิธิไปกับเรา และเขาก็จะนัดแนะกับคุณแม่แต่ละบ้านไว้แล้วว่าเราอยากให้เค้าทำกิจกรรมอะไรกันบ้าง ทุกครั้งที่ไปถ่ายแต่ละหมู่บ้านเราก็จะตั้งเป้าหมายว่าจะต้องได้ภาพที่เด็กๆดูเป็นธรรมชาติ มีความสนุกในวัยเด็กแบบที่เด็กทุกคนควรจะได้มี และได้ภาพกิจกรรมต่างๆไปให้มูลนิธิได้ใช้ประชาสัมพันธ์ แต่ก็ไม่ได้จะได้อย่างใจทุกครั้ง เพราะนี่คือเด็กจริงๆ ไม่เหมือนงานโฆษณาที่เราคัดเลือกเด็กมาแล้ว เสื้อผ้าเราจัดให้คุมโทนได้ ที่นี่เด็กบางคนก็ไม่เล่นเลย เสื้อผ้าหน้าผมเด็กๆก็เลือกกันเอง รูปมันก็จะออกมาเสื้อผ้าหลากสีมาก ผมยุ่งเหยิงบ้าง ซึ่งเราก็คุมอะไรไม่ได้มาก มันเป็นธรรมชาติของเด็กๆ บางทีถ่ายไป 2-3แชะ เด็กก็เบื่อแล้ว ก็ต้องมีหลอกล่อ ติดสินบนด้วยขนมกันบ้าง

 

 

 

 

 

 

Please reload

Recent Posts

Please reload